कथा

विकिपीडिया कडल्यान
Jump to navigation Jump to search

कथा म्हळ्यार खासा एकमुळो परिणाम सादपाखातीर ल्हानशें कथानक, मर्यादीत पात्रां आनी वेंचीक घडणुको हांचे एकजीव निर्मणेचो गध्य साहित्यप्रकार . आर्विल्ले कथेच्या मोटव्या आकाराक लागून तिका ‘लुघुकथा’ अशेंय म्हण्टात.

कथेचे घटक[बदल]

कथानक[बदल]

कथेचें बीज हें कथानक. कथेक आपली अशी काणी आसता. हे काणयेक कथानक म्हणटात. कथानक हें कथेचेर नियंत्रण दवरपी मुखेल सूत आसता. कथेक सुरवाते सावन शेवटा मेरेन योग्य प्रवाहांत बांदून दवरपाचें काम कथानक करता. कथानक मुखेलपणान तीन पांवड्या वेलयान चलता. ते पावडे म्हणल्यार सुरवात, मध्य आनी शेवट. सुरवातेक कथेचो विशय उक्तो जाता. मध्य भागांत ताचो विकास जाता आनी शेवटाक कथा पळयताना प्रेक्षकांच्या मनांत निर्माण जाल्ल्या प्रस्नांक जापो मेळटात. माथाळ्याचोंय आस्पाव कथानका भितरूच जाता. माथाळो  विशयाची सुलूस निर्माण करता.

पात्रां[बदल]

कथा बरी जातली जाल्यार कथाकारान पात्रांचें स्वभावदर्शन बरे तरेन घडोवंक जाय. कथेच्या पात्रांचें एकंदरीत चित्रण तांच्या हालचालींतल्यान उबें जावंक जाय. कथेचे खरें जैत प्रसंगा परस स्वभावदर्शनाचेर चड आदारीत आसता. कारण कथा वाचून सोंपल्या उपरांत लेगीत कथेंतलीं पात्रां वाचकांचे तकलेंत उरपाक जाय.

संघर्श[बदल]

संघर्श लेगीत कथेंत  खूब म्हत्वाचो आसता. दर एका कथेच्या कथानकांत कसलोय तरी संघर्श आसपाकूच जाय. हो संघर्श मागीर दोन पंगडांतलो, दोन मनशां मदलो वा दोन मनां मदलो आसूंक जाय. कारण विरोध हें कथेचें मुखेल आग आसता. आनी संघर्शाच्या आदारानूच कथा मुखार वता. सगळ्यांत पयलीं कथेच्या कथानकाची मांडणी संघर्श तंत्राचेर करची पडटा. हो संघर्श कथेचे सुरवाते सावन तें शेवटा मेरेन चालू उरता.

वातावरण निर्मिती[बदल]

कथेचे निर्मितीन कथेंत आयिल्ल्या प्रसंगाक / घडणूकेक धरून  वातावरण निर्मिती करची पडटा. जर प्रसंग रानांतलो, दर्या देगेवयलो, निर्जन सुवातेवेलो आसलो तरी तशी वातावरण निर्मिती करपाक भोव गरजेचो आसतात. एका विशिश्ट काळाचें कृतीचें आनी सुवातेचें वातावरण निर्माण करूंक जाय. त्या काळाक सोब सारकें वातावरण निर्माण करपाक जाय.

भास / शैली[बदल]

वाचकांक जी भास समजता तेच भाशेन कथेंत भास वापरूंक जाय. त्या त्या वर्गाच्या मनशांची भास वापरप  जाता, शैली त्या मनशाक लागू जाता तशी आसपाक जाय. अडेची उतरां घालप नां. भास मुखेल घटक. कथा निर्माण करपा फाटल्यान भास मतींत घेवपाक जाय. समाजाक समजता तसली सादी, सरळ, सोंपी भास वापरपाक जाय.

कथेचे प्रकार[बदल]


1.     दैवत कथा:[बदल]

देव देवतांचेर आदारीत आसता त्यो धार्मीक कथा. तातूंत देव वा  देवी हांचो नायक – नायिका  म्हण आसपाव आसता. संकटाच्या वेळार गरजेवंताक आदार करप, तांकां त्रासांतल्यान मुक्त करप आनी समाजाक नवी मुल्यां-तत्वां घालून दिवप हे कथेचो हेतू आसता. त्याच तरेन देव-देवतांचो आदर करप हे कथेची मोख नदरे मुखार दवरतात . ह्या कथांतल्यान देख घालून दितात.

2.     विज्ञान कथा:[बदल]

ज्यो कथा विज्ञान विशयांचेर आदारीत आसतात तांकां विज्ञान कथा म्हणटात. विज्ञानीक सोदाचो आसपाव आशिल्ल्यो काणयो वाचकां मुखार दवरतात तेन्ना वाचकांक विज्ञानाची ज्ञान प्राप्ती जाता. विद्यार्थी जेन्ना असल्यो कथा वाचतात तेन्ना विज्ञानीक नदरेन चिंतन-मंथन करपाक पावतात.  

3.     लोककथा:[बदल]

हे कथेचो कोण लेखक आसा म्हणपाची जाणविकाय  नासता. ह्यो कथा खंयच्याय एका समाजाक लागू जाल्यो आसतात. ह्यो कथा एके पिळगेक साकून दुसरे पिळगेक एक दायज कशें पावती जायत रावता.  लोकां मदी वा समाजांत, वर्सां पासून फामाद आशिल्ली कथा म्हणल्यार लोककथा.

4.     विनोदी कथा:[बदल]

वाचप्यांक हांसोवप, हो हेतू घेवन बरयिल्ली कथा. वाचप्याच्या तोंडार हांसो हाडप हाचेर चड लक्ष्य आसता. काणयेंतल्यान विनोद करप आनी देख दिवप, हे कथेची मोख आसता.


5.     ग्रामीण कथा:[बदल]

गांवगिर्या वाठारांतली जीण दर्शोवपी कथा. हे कथेंत,गांवगिरी भास,गांवांनी चलपी कांय रिती,थंय रावपी लोकांची जगपाची पद्धत, आदी आसपावता.

6.     समाजीक कथा:[बदल]

समाजांतल्या घडणुकांचेर आदारिल्ली कथा. चड प्रमाणांत ही कथा, खंयचोय समाजीक उध्देश दिता. समाजाक जागृत करपा खातीर आनी समाजाचें प्रभोधन करच्या मनान ह्यो कथा आकाराक येतात.

7.     निती कथा:[बदल]

खंयच्याय एका समाजीक प्रस्नाक न्याय दिवप, अशे तरेचो हेतू मनांत बाळगून कथा आंगरूप घेता ती कथा म्हणल्यार निती कथा. खंयचेय गजालीक नीत मेळोवपा खातीर  एक मोख आसता वा हे संबंदी  जी नीत घडून आयल्या अशे तरेची कथा नितीचो उद्देश साकार करता.

हेर माहिती[बदल]


हेर खंयच्याय साहित्य प्रकाराप्रमाण कथा ही संघर्शांतल्यान उबी जाता. हो संघर्श दोन मनशांमदलो, दोन वृत्तींमदलो वा दोन मनांमदलोय आसूं येता. कथेंतल्यान मनीसपणाचो वेघ घेवपाचो कथाकाराचो हेत आसता. पूण तशें करतना कथेंत कथाकार दिश्टी पडचोना ही जतनाय तांका घेवची पडटा. विस्तार लायनासतना थारायिल्लो एकमुळो परिणामसादपाचो आशिल्ल्यान कथेंत जें जें अनिवार्य आसा तितलेंच येवचें पडटा. गरजेभायर वापरिल्लें एकाद्रें उतर लेगीत कथेच्या परिणामाक मारक जावं येता.

सध्याच्या काळांत जंय लोकांक झटपट वाचपाचें साहित्य जाय आसता, थंय कथा हो एके बसकेंत थोड्याच वेळाभितर वाचून सोंपोवपाचो साहित्यप्रकार लोकांमदीं बरोच आवडीचो जाला.कथेचें मूळ काणयेंत आसा. लोकांकाणयो , ग्रीक पुराणां, महाभारतांतल्यो कथा, पुराणांतल्यो काणयो, अरेबियन नाइट्स, बौध्द-जातक कथा ह्यो पूर्विल्ल्या काळासावन लोक भोव आवडीन वाचतात आनी आयकतात. काळांतरान हीच काणी कथेचो नवो रूपकार घेवन फुडें आयली.

आदल्या पोरन्य साहित्यांत आयच्या अर्थान कथा अशी सांपडना, पूण जिची प्रकृती कथेक बरीच लागींची आसा, अशी काणी मात सांपडटा. ऋग्वेद, बृहत्कथासार, कथाकल्पद्रुम, वेताळ पंचविंशती ह्या सारक्या संग्रहांतल्यो काणयो, कथा ह्या साहित्यप्रकाराक ब-योच लागींच्यो आसात.

पयलींच्या काळांत जेन्ना साहित्य बरोवन दवरपाची परंपराच नाशिल्ली, त्या काळांत काणी ही सांगपाची आनी आयकुपाची आसताली. सांगपी जितलो कुशळ, तितली काणी चड फुलताली.उपरांत छापणावळीचो सोद लागून काणी पुस्तकरूपान वाचप्यांमुखार आयली, तेन्ना ‘सांगपी-आयकुपी’ संबंद सोंपून ‘लेखक-वाचक’ हो नवो संबंद तयार जालो. ह्या बदलाक लागून काणी पर्थून पर्थून आयकूंक लोकांक मानवतालें. हाचें कारण म्हळ्यार दरेक सांगपी, विंगडविंगड शैलींत ती सांगतालो. पूण त्योच त्योव काणयो पर्थून पर्थून वाचूंक लोक उबगले. लोकांक नवें वाचूंक दिवपाच्या यत्नांतल्यान नवे प्रयोग जावंक लाहले. १४ व्या शतमानांत चॉसर आनी बोकाचीओ ह्या इटालियन लेखकांनी कल्पनाविलासाचेर आदारून बरयल्ल्यो सुरसकथा म्हळ्यार कथा ह्या साहित्यप्रकाराचे उदरगतींतलो एक मदलो पांवडो, अशें म्हूणं येता.

आदली काणी राजा-राणयेची, देव आनी साधुंची, गंधर्व वा परींची ना जाल्यार जादूची वा विस्मितांची आसताली. पूण सुमार देडशें वर्सांफाटीं कथेन नवें मोडण घेतलें आनी सादारण मनशाच्या जिवितांतल्या सादारण घडणुकांचेर उजवाड घालो. कथेन वास्तवाकडेन पळेनाफुडें ती वाचप्यांक चड मानवपाक लागली आनी तिका लोकांच्या मनांत सुवात मेळ्ळी.

१९ व्या शतमानाचे सुर्वेक युरोप-अमेरिकेंत जेन्ना नेमाळ्यांचो जल्म जालो, तेन्ना ल्हान वा मोटवे बरपावळीची गरज उप्रासली. लोकांची आवड पारखून संपादप्यांनी कथांचो आगरो धरलो.गरज आनी मागणी पळोवन लोखकांनी कथा मोटवी केली. ह्या बदलाची मागणी म्हून नवें तंत्र जल्माक आयलें.

एडगर अलन पो ह्या अमेरिकन लेख कान संवसाराक आर्विल्ली कथा दिली आनी नवें तंत्र शिकयलें. ताच्याच काळांत जर्मनींत हॉफमन, फ्रांसांत बाल्झाक, मेरिन आनी रशियेंत गोगोल,पुश्कन हांणी कथेची बुन्याद घट केली. तांच्याफाटल्यान फ्रांसांत गी द मोपासां, रशियेंत चेकोव्ह आनी अमेरिकेंत ओ. हेन्री हांणी कथा हो प्रकार गिरेस्त केलो.

काळाप्रमाण फुडें कथा बदलत गेली. विज्ञानाचे उदरगतीवांगडा कथेचीय उदरगत जावंक लागली. फ्रॉइडान मनोविज्ञानाच्या मळार केल्ल्या संशोधनाचो लेखकांनी खुबूच लाव घेतलो.कथा विशयाचे विविधतायेप्रमाण वेगवेगळीं रूपां घेवन लोकांमुखार येवंक लागली. देखीक- रहस्यकथा,भंयकथा, विज्ञानकथा, अदभुत कथा आदी.

परकी शेकातळा चिड्डल्या भारतांत कथेची चळवळ विसाव्या शतमानाचे सुर्वेक सावन चालीक लागली, जाल्यार पोर्तुगेजांच्या शेकातळा गोंयांत कथेचे चळवळीक चड कळाव लागलो.ज्या काळांत गध्य कथा हो प्रकार भारतीय साहित्यांत अवतरूंक नाशिल्लो, तेन्ना कृष्णदास शामा हाणें रामायण-महाभारतांतल्यो कथा गध्य कोंकणीतल्यान बरयल्यो. तरीपूण कोंकणीतली पयली आर्विल्ल्या कथा ह्या शतमानाच्या तिस-या दशकांत शणै गोंयबाबान बरयली. उपरांत १९३४ वर्सा ‘वोंवळा’ आनी १९५३ वर्सा ‘भूंयचाफी’ हे कथांझेले उजवाडाक आयले.नेमाळ्यांतल्यानय कथा उजवाडाक येवंक लागल्यो. गोंयचे मुक्ती उपरांत मात कोंकणी कथा सगळ्या आंगांनी फुलूंक लागली. कथालेखकांनी कथेची गिरेस्त बरपावळ करून कोंकणी कथेक भारतीय कथासाहित्याच्या मळार मानाची सुवात मेळोवन दिली.


कथा पुस्तकांची वळेरी[बदल]

वर्स कथा संग्रह बरोवपी प्रकाशन प्रस्तावनेचें नांव प्रस्तावना बरोवपी
1933 गोमन्तोपनिषद खंड 1 शणै गोंयबाब
1935, 1997 वोंवळां सं. जयवंत कुलकर्णी कोंकणी साहित्य संघ
1936 भूंयचाफी सं. चंद्रकांत केणी
1964 धर्तरी आजून जियेतली चंद्रकांत केणी
1971 गांथन दामोदर मावजो जाग प्रकाशन
1971 प्रसादफूल सं. अ.ना.म्हाबरो
1973 आशाढ पावळी चंद्रकांत केणी जाग प्रकाशन अशी कथा...नवी कथा... उदय भेंब्रे
1973 एकलो एकसुरो चंद्रकांत केणी
1973 तरतरेची सवंगा चंद्रकांत केणी सोबीत साहित्य वाचप्यांक अ ना म्हांबरो
1973 ओली सांज शीला नायक (कोळंबकार) जाग प्रकाशन कोंकणीच्या आंगणांतली सोबीत रांगोळी डॉ. मनोहरराय सरदेसाय
1975 अळमी चंद्रकांत केणी
1975 जागरणां दामोदर मावजो म्हजें प्रकाशन
1976 दोंगर चंवल्ला मीना काकोडकार
1976 भिंगर गुरूदास बांबोळकार
1977 मुठय पुंडलीक नायक
1977 पिशांतूर पुंडलीक नायक साहित्य प्र.
1997 कथासंगम नागेश सोंदे कोंकणी कला सागर प्रा. लि.
1978 कवासो जयमाला दणायत
1978 स्वतंत्र गोंयांतली कोंकणी कथा सं. अ.ना.म्हाबरो कोंकणी भाषा मंडळ
1978 कोंकणी कथाष्टक सं. रघुनाथ राव कोंकणी जनता प्र.
1979 दोंगर चंवल्ला मीना काकोडकार सोबीत साहित्य प्र.
1981 मन ओडटा वोडना डॉ ऑलिव्हीन्य गोमिश
1981 गळसरी एन शिवदास इश्टागत प्र.
1981 अर्दुक पुंडलीक नायक अपुरबाय प्र.
1982 एक आशिल्लो सोंसो दत्ता नायक
1982 पसय नारायण बोरकार
1983 एक आशिल्लो सोंसो दत्ता नायक शणै प्र.
1984 तुज्या मोगाखातीर हेमा नायक
1984 कथा दोगां मोनजातिंची आनी हेर कथा जे.एल गोयश क्रिस्त प्र. दोन उतरां गो. रा. घैसास
1985 पणजी आतां म्हातारी जाल्या अ.ना. म्हाबरो कुळागर प्र.
1985, 2006 व्हंकल पावणी (सा.अ.पु) चंद्रकांत केणी कुळागर प्र.
1985 कोंकणी कथासंग्रह सं.चंद्रकांत केणी साहित्य अकादमी लक्ष्मणराव सरदेसाय
1986 रूद्र गजानन जोग अपुरबाय प्र.
1988 नबत शशांक सिताराम अपुरबाय प्र. नव्या युगाची नबत चंद्रकांत केणी
1989 प्रसंग विठ्ठल आर्वादयेंकार
1989 अर्दूक पुंडलीक नायक
1989 पलतडचे तारूं महाबळेश्वर सैल
1989 गर्जन जयंती नायक राजाई प्र. निजाच्यो कोंकणी कथा रवीन्द्र केळेकार
1989, 2001 रूमडफूल दामोदर मावजो राजहंस वितरण
1990 घरपुरूस शांताराम हेदो
1990 सपनफुलां (सा.अ.पु) मीना काकोडकार कुळागर प्र.
1990 खुटावणी अशोक भोंसले
1990 सोद गजानन जोग
1991 ऋणांनुबंध श्रीधर फडके
1991 तरंगां (सा.अ.पु) महाबळेश्वर सैल जाग प्र. पु.ल.देशपांडे
1991 अंतरआयामी (सा.अ.पु) गोकुळदास प्रभू अपुरबाय प्र. जंय मनां उलयतात उदय भेंब्रे
1993 घुस्मट रजनी भेंब्रे
1993 काजुले विजया पै धुंगट कुळागर प्र.
1993 चित्रातलें वादळ ज्योती कुंकळकार अपुरबाय प्र. चंवर येत रावचे... परमळ वाडत वचचो उदय भेंब्रे
1993 मृदगंध सुरेखा तोटेकार राजहंस वितरण
1993 कथिका चंद्रकांत केणी
1993 पारजतफुलां नरेंद्र कामत राजहंस वितरण रवीन्द्र केळेकार
1994 चैत्रांगण अच्युत तोटेकार
1994 जंय वता थंय चंद्रकांत केणी चं.के. सत्कार समिति
1994 मेघ मल्हार चंद्रकांत केणी चं.के सत्कार समितीचे प्र.
1994 भुंयचाफी शीला कोळंबकार जाग प्र. भुंयचाफीच्या निमतान प्रा. एस. एस नाडकर्णी
1994 सांवळ्यो रामनाथ गावडे
1994, 2008 निवलकाणयो वसंत सावंत सुकृता प्र मीना काकोडकार
1995 सोद गजानन जोग स्नेह प्र.
1995 चित्तरंगी दामोदर मावजो जाग प्र. सुमंत केळेकार
1996 कांदळां देविदास कदम
1996 कथा सरोवर डॉ पंढरीनाथ जर्नादन अनुराधा लेटर प्रिंट्स
1997 परीघ शशांक सिताराम अस्मिताय प्रतिष्ठान कमलाकर म्हाळशी
1997 खांवटे मधुसुधन जोशी मंगल प्र. नव्या जाणीवांचो कथाकार पुंडलीक नायक
1998 उमजणा दिपा मुरकुंडे
1998 समकालीन कोंकणी लघुकथा सं.पुडलीक नायक नॅशनल बुक ट्रस्ट पुंडलीक नायक
1999 महारूख एन शिवदास श्री दत्त पद्मजा प्र. समाजमनाचीं स्पंदनां महाबळेश्वर सैल
1999 उगडास जीण उदय शेणवी
2000 घोंटेर माया खरंगटे
2000 अशोकथा अशोक कामत संजना पब्लीकेशन
2001 भुरगीं म्हगेली तीं दामोदर मावजो अस्मिताय प्रतिष्ठान
2001 काळचक्र अतुल पंडित गोवा कोंकणी अकादेमी मनस्पुर्वेक शुभकामना प्रकाश थळी
2001 बा जयंती नायक गोवा कोंकणी अकादेमी वेगळे तरेची अकथा महाबळैश्वर सैल
2001 अंदल्ले उस्वास भालचंद्र गांवकार
2002 अथांग जयंती नायक राजाई प्र.
2003 थिकां नम्रुता सालेलकार गोवा कोंकणी अकादेमी साहित्यिक यात्रेक सदिच्छा चंद्रकांत केणी
2003 दोंगराचे आंवडे भालचंद्र गांवकार
2003 मिरास वामन टाकेकार
2003 भांगरसाळ(सा.अ.पु 2005) एन शिवदास अस्मिताय प्रतिष्ठान शिवदासालें कथाविश्व नागेश करमली
2004 बहुरत्नां वसुंधरा चंद्रकांत केणी चं.के.सत्कार समिति शुभास्ते पंथान: सन्तु दामोदर नाईक
2004 कन्यादान ज्योती कुंकळकार श्री दत्त पद्मजा प्र. मावज्याले कसवटेर तिजतना दामोदर मावजो
2004 आनी हांव वाट चुकलो अजय सावळ श्री दत्त पद्मजा प्र. आतां अजयान वाट चुकूंक पावना एन. शिवदास
2004 सात काणयो गणपत कवळेकार बिम्ब प्र. गणपत कवळेकार
2005 म्हजो दिश्टावो फिलोमेना सांफ्रासीश्को अपुरबाय प्र. आशिर्वाद मोरेन डि.सौजा
2005 बायनेट फायटींग महाबळेश्वर सैल बिम्ब प्रकाशन
2005 साहित्य दिप्ती सं. शरतचंद्र शणै शरतचंद्र शणै पुरोवाक् डॉ. एल सुनीता बाय
2006 कौल अंजली आमोणकार अंजली प्रकाशन
2006 आदण दुर्गादास गावडे
2006 कथा अरूण अरूण सिंगबाळ गोवा कोंकणी अकादेमी पुंडलीक नायक
2006 होळ्ळम्मालो काणियांचो पेटारो वत्सला आर. शणै शणै प्र. उपोद्घात डॉ. एल.सुनीता बाय
2006 पोरसांतली फुलां स्मिथा कामत बिम्ब प्र.
2006 मळबझेंप माया खरंगटे बिम्ब प्र. मायाची मळबझेंप माधव बोरकार
2006 कथा भारती (अणकार) सं. चंद्रकांत केणी कुळागर प्र.
2007 योगायोग आरती संझागिरी
2007 ते सात दीस सम्राट बोरकार कला चेतना वळवय
2007 गॅर्र शीला कोळंबकार अपुरबाय प्रकाशन
2007 गांव नाशिल्ली वाट भालचंद्र गांवकार मित्र प्रकाशन
2007 मोगाळ सुकणीं सावजां विजया पै धुंगट शेळडेकार कौशल प्रकाशन ओडलायणी पशु पक्षी चित्रां प्रकाश थळी
2007 स्त्री जिवीत कथा विजया पै धुंगट शेळडेकार कौशल प्रकाशन उदय भेंब्रे
2007 कथाशील शीला कोळंबकार गोवा कोंकणी अकादमी
2007 धर्तरेचो स्पर्श तुकाराम शेट कोंकण टायम्स पब्लीकेशन
2007 सुगंधीलें दु:ख भक्ता आर काञंगाड बस्ती प्र. मुखार मुखार सरा पी. जी कामत
2007 दवा थेंब चंद्रकांत केणी कुळागर प्र.
2007 रूपां आनी रूपडी चंद्रकांत केणी कुळागर प्र.
2008 ओंपता तें पिकता फिलोमिना सॉफ्रॉसिस्को श्री दत्त पद्मजा प्रकाशन जे.बी मोरायस
2008 उतळ जीण रामनाथ गावडे आदिमंत्र कलारंग दामोदर मावजो
2008 एक आशिल्ली राणी सुजाता सिंगबाळ कुळागर प्रकाशन
2009 निमाणो अश्वत्थामा महाबळेश्वर सैल श्रीशैल प्रकाशन
2009 दुर्गावतार हेमा नायक अपुरबाय प्रकाशन
2009 स्विकार सुजाता सिंगबाळ बिम्ब प्रकाशन
2009 मृगजळ माया खरंगटे राजाई प्र. प्रकाशक
2009 काणी एका सुण्याची (बाल साहित्य पु. 2012) सुधा खरंगटे बिम्ब प्र.
2010 सायबर कॅफे डॉ. बाळ फोंडके रविराज प्रकाशन
2010 निरंजन राधिका शणै शरतचंद्र शणै सुर्या अशोक
2010 निर्णय जोफा गोन्साल्वीस गोवा कोंकणी अकादमी समाजीक जाणविकायेच्यो कथा डॉ जयंती नायक
2011 कथा करंड सं. ज्योती कुंकळकार ज्योती कंकळकार
2011 मंगळसुत्र संजय बोरकार बोरकारर्स प्रॉडक्शन ऍन्ड पब्लीकेशन
2011 पोंवळ्याची माळ विठ्ठलराय भट्ट अर्थ प्रॉडकशन
2011 कळ्यो पिटकोळेच्यो अशोक कामत संजना पब्लिकेशन प्रकाशक
2012 प्रारब्ध प्रितेश परसाई विनेश परसाई पुंडलीक नायक
2012 नोका आनी इस्तेव उदय शेणवी शेणवी प्रकाशन नरसिंह भटगांवकार
2012 अनपेक्षीत किरण म्हांब्रे हेरंब प्रकाशन
2012 काळी कुपां रुपेरी देग माया खरंगटे मोहीत प्र.
2012 अस्तुरी शर्मिला प्रभू संजना पब्लीकेशन
2013 सायनॅप्स डॉ. मधुसुधन जोशी अपुरबाय प्रकाशन स्नेहा श्याम वेरेंकार
2014 पयण एडवीन जे एफ डि सौजा बिम्ब प्रकाशन
2014 खांद आनी हेर कथा  गजानन जोग बिम्ब प्र.
"https://gom.wikipedia.org/w/index.php?title=कथा&oldid=181467" चे कडल्यान परतून मेळयलें